อาจารย์เซนผู้รอบรู้ท่านหนึ่ง เลื่องลือในความเป็นปราชญ์เซนไปทั่วหมู่บ้าน ชาวบ้านใครมาขอให้สอน ท่านก็เปิดใจสอนเต็มที่เพื่อให้บรรลุถึงความหมายของเซนอย่างทะลุปรุโปร่ง
วันหนึ่ง คนใหญ่โตคนหนึ่งประจำหมู่บ้าน มาหาอาจารย์เซนท่านนี้ ขอให้ท่านสอนวิชาเซนดั่งที่ท่านอาจารย์ได้สอนสั่งคนทั้งหลาย
อาจารย์บอกให้นั่งลง และให้ศิษย์เอาชามาให้ผู้มาเยือน
เมื่อนั่งลงแล้ว อาจารย์ก็เทชาจากกาไปที่ถ้วยของผู้มาเยือน เทจนล้นถ้วยชา ล้นแล้ว ล้นอีก
อาคันตุกะตะโกนด้วยเสียงอันดังว่า "อาจารย์ครับ ชาล้นถ้วยหมดแล้วครับ"
อาจารย์ยิ้ม หันมาบอกว่า "ท่านเหมือนถ้วยชาที่ล้นนี่แหละ เติมอะไรเข้าไปไม่ได้แล้ว ท่านต้องกลับไปเทน้ำชาจากถ้วยของท่านก่อน แล้วจึงจะกลับมาให้ข้าพเจ้าเติมน้ำชาเข้าไปได้..."
No comments:
Post a Comment